Main Menu

સાંભરણ -માધવ રામાનુજ

રોઈ રોઈ આંસુની ઊમટે નદી તો એને કાંઠે કદમ્બવૃક્ષ વાવજો, વાદળ વરસે ને બધી ખારપ વહી જાય પછી ગોકળિયું ગામ ત્યાં વસાવજો.              આંખોમાં સાંભરણ ખૂંચશે કણાની જેમ                                                   પાંપણનાં દ્વાર કેમ દેશું?              એક પછી એક પાન ખરશે કદમ્બનાં                                                     ને વેળામાં વીખરાતાં રેશું. છલકાતું વહેણ કદી હોલાતું લાગે તો વેળુમાં વીરડા ગળાવજો. […]

Source: ઊર્મિનો સાગર